|
||
 |
||
|
دسته بندی کلی ماهیان دسته بندی کلی ماهیان به طور کلی ماهیان آکواریومی را بر اساس غذایی که می خورند به سه دسته ی گیاهخوار ، گوشتخوار و همه چیز خوار تقسیم می کنند . انواع ماهیان 1- گیاهخواران : بیش تر ماهیان آرامی بوده و غذای غالب آنها معمولاً پولکی ، قرص های ویتامین ، لوفاک و کرم فشرده است ولی از کرم قرمز و سایر غذاهای این دسته هم تغذیه می کنند . در آب آکواریوم گیاهخواران نیاز بیش تری به سلولز و باکتریهای مفید مشهود است که از راه های زیر می توان مقدار آنها را افزایش داد : 1- تغذیه هفتگی با غذاهایی چون ؛ اسفناج ، کاهو ، نخود فرنگی و کلم . روش استفاده : ابتدا مقدار کمی از این مواد را در یک ظرف پر از آب گرم ( ولرم ) ریخته و پس از گذشت یک دقیقه آن را به تانک انتقال دهید . با این کار لایه های سلولز گیاه به سرعت تجزیه شده و برای تغذیه گیاهخواران در آب پخش می شود . پس از گذشت 2تا 3 ساعت هم باقیمانده ی آنها را از تانک خارج کرده تا در آب رسوب نکند . نکته : از این غذا می توان برای تغذیه ی بچه های گیاخواران هم استفاده کرد . 2- استفاده از جلبک : معمولاً در تانک هایی که آب ساکن است ، به دلیل تابش نور خورشید جلبک ها کم کم رشد کرده و وسایل درون تانک را می پوشاند ؛ اما چون این کار ممکن است چهره ی تانک شما را زشت کند ، می توان از روش زیر برای تولید جلبک بهره برد . وش تولید جلبک : یک ظرف شیشه ای را پر از آب کرده و پس از قرار دادن یک سنگ بزرگ در آن ، ظرف را در مقابل نور خورشید قرار دهید . با این کار پس از گذشت 3 تا 4 روز به تدریج جلبک ها روی سنگ رشد کرده و پس از گذشت 2 هفته آماده ی استفاده می شود ؛ به این ترتیب که سنگ را پس از شستشو با آب ملایم در آب تانک اصلی قرار داده تا ماهی ها از جلبک های روی آن تغذیه کنند . نکته : در صورتی که آب ظرف شما سرد باشد ، جلبکی در آن رشد نخواهد کرد . تذکر : هرگز آب ظرف را از حالت سکون در نیاورید تا جلبک ها به سرعت رشد یابند . 2- گوشتخواران : ماهی هایی که اغلب از طریق شکار ماهیها و جانداران کوچکتر از خود تغذیه می کنند . البته می توان برای غذای غالب آنها از لوفاک یا سایر غذاهای منجمد استفاده کرده و در هفته دو تا سه بار آنها را با جانداران زنده تغذیه کرد . انواع غذاهای مورد استفاده برای تغذیه ی گوشتخواران به صورت زیر است : 1- غذا های زنده : دافنی ، کرم خونی ، کرم قرمز و ماهی های کوچک و ... . 2- غذا های منجمد : علاوه بر غذاهایی همچون لوفاک می توان از دل و جگر گاو و گوسفند و سایر غذاهای زنده هم برای تغذیه ی آنها استفاده کرد . تذکر : هرگز برای تغذیه ی گوشتخواران از گوشت گاو و گوسفند استفاده نکنید ؛ چون معده ی آنها قادر به هضم چربی موجود در گوشت نیست و امکان مرگ آنها افزایش می یابد . 3- همه چیز خوار : از سایر گروه ها راحت تر نگهداری می شوند و برای تغذیه ی آنها می توان از همه جور غذاها ( خشک ، فریز شده و زنده ) استفاده کرد . البته توصیه می شود از غذاهای خشک برای غذای غالب آنها استفاده کرده و در هفته چند بار با سایر غذاها آنها را تغذیه کرد . جدول سازگاری ماهی ها : جدول زیر برای اولین بار توسط سایت تخصصی ماهیان آکواریومی تهیه شده که در آن می توان سازگاری بیش تر ماهی های هر سه گروه معرفی شده در بالا را ، به همراه ماهیان دریاچه و گیاهان آکواریومی یافت . راهنمای جدول : در ستون های عمودی و افقی نام ماهی ها ذکر شده که با اتصال ستون عمودی ماهی خود به ستون افقی ماهی مورد نظرتان به یکی از حرفهای ( ا ، ن ، س ) برمی خورید که این حروف در واقع از کلمات زیر گرفته شده اند . س = سازگاری کامل ( بدون هیچ گونه نگرانی می توان آنها را با هم نگهداری کرد . ) ن = ناسازگاری ( به هیچ وجه با هم سازگار نبوده و قابل نگهداری نیستند . ) ا = احتیاط ( ممکن است در شرایط معینی سازگار و در شرایط دیگر ناسازگار جلوه کنند . ) به طور مثال فایتر را نمی توان با ماهی بارب در یک تانک نگهداشت . ( فایتر ردیف 6 و بارب ستون 5 = ن ) |
||
| |لينك ثابت| نوشته شده توسط شرکت تکثیر و پرورش آبزیان گستر پارس اراک- ABZIAN GO STAR PARS-ARAK در 18 آبان 1388 و ساعت 06:29 + ارسال نظر .. 0 نظر وجود دارد .. لینک مربوطه | ||
|
|
|
||
|
|
||
|
گیاهخواران سازگار با هم
گیاهخواران سازگار با هم
به طور کلی بیش تر گیاهخواران را می توان با هم نگهداری کرد ؛ اما ممکن است به دلیل اختلاف اندازه در آنها مشکلاتی به وجود آورند ، که می توان از گروه های زیر استفاده کرد :
نکته : در صورتی که از ماهی ها تنها جهت زیبایی تانک خود استفاده کرده و علاقه ای به تکثیر آنها ندارید ، می بایست تنها از هر نوع از ماهی ، یک عدد نگهداری کنید .
گروه اول :
گوپی + مولی + پلاتی + سوارتل + کت فیش ها + گورامی ها + شارک ها ( یک عدد ) + پنکوسی گیاهخوار + زبرا دانیو + بلک ویدئو + لوچ دلقک + تترا نئون + روح سیاه + کالر فیش
گروه دوم :
کت فیش ها + گورامی ها + شارک ها + پنکوسی گیاهخوار + خانواده ی بارب ها + فایتر ( دو فایتر را نمی توان در یک تانک نگهداری کرد . ) + آنجل + گلد فیش + + سیلور دالر + زبرا دانیو + بلک ویدئو + لوچ دلقک + روح سیاه
گروه سوم :
اگر به ظرافت و زیبایی در تانک خود اهمیت می دهید می توانید از هر عضو از خانواده ی بارب ها تعدادی را در یک تانک قرار دهید تا زیبایی تانکتان دو چندان شود .
تایگر بارب + رزی بارب + گرین بارب + بارب طلایی + بارب حلب و سایر بارب ها ته : بهتر است از بارب حلب و طلایی با سایر بارب ها نگهداری نکنید ، چون بیش تر از بقیه ی بارب ها رشد کرده و توازن به هم می خورد .
تذکر : به دلیل تکرار برخی ماهی ها در دو یا سه گروه ؛ تنها برای بار اول تصویر آنها قرار داده شده است . |
||
| |لينك ثابت| نوشته شده توسط شرکت تکثیر و پرورش آبزیان گستر پارس اراک- ABZIAN GO STAR PARS-ARAK در 13 آذر 1388 و ساعت 06:01 + ارسال نظر .. 1 نظر وجود دارد .. لینک مربوطه | ||
|
|
|
||
|
|
||
|
سيكل ازت و نحوه ي ايجاد آن سیکل ازت یکی از قواعد کلی زندگی آبزیان رعایت سیکل ازت یا چرخه ی نیتروژن در آب آنهاست ، بطوریکه در طبیعت به دلیل ازیاد آب و تغییرات اندک در ساختار آب کمتر این چرخه به خطر می افتد ، اما بسیاری از ماهیداران به علت عدم اطلاع از علت و نحوه ی ایجاد آن با مشکل مرگ و میر ماهی ها به خصوص در زمان تعویض آب تانک مواجهند .
سیکل ازت چگونه به وجود می آید ؟ پس از اضافه شدن ماهی ها به آب و تجزیه ی پسمانده ی غذا و فضولات ماهی ها در آب آمونیاک سمی به وجود می آید ؛ که در PH = 7 و بالاتر وجود آمونیاک ، دستگاه تنفس ماهی ها را آزار داده ( می سوزاند ) و حتی در مراحل بالاتر موجب مرگ آنها هم می شود . این مرحله از وجود آمونیاک در آب در مدت دو هفته باعث افزایش مقدار
به این ترتیب نیتریت آب کاهش یافته و نیترات افزایش می یابد . به این ترتیب تانک پس از 5 تا 6 هفته به چرخه نیتروژن دست می یابد .
وجود نیترات در آب بی ضرر بوده و تنها در زمانی که مقدار آن به 40 قسمت در میلیون یا بالاتر برسد سبب ضعف بدنی ماهی ها و در نتیجه آمادگی آنها برای پذیرش بیماری ها می شود . در صورتی که مقدار نیترات به این حد برسد ، می توان با تعویض قسمتی از آب نیترات را کاهش داد . نکته : برای اندازه گیری مقدار نیترات ، می توان از وسایل اندازه گیری PH آب استفاده کرد . ( برای کسب اطلاعات بیش تر به صفحه ی اندازه گیری PH مراجعه شود . )
اما اگر چرخه ایجاد نشود چه پیامد هایی دارد ؟ همانطور که گفته شد ، در مرحله ی اول که در آب آمونیاک وجود دارد ، به دستگاه تنفس ماهی ها آسیب رسیده و حتی موجب مرگ آنها می شود ، یا نبود چرخه در آب مانع از رشد کامل آنها می شود . راه های جلوگیری از نابود شدن چرخه در آب : 1- هرگز نباید آب تانک را به طور کامل تعویض کرده و همیشه بخشی از آن را تعویض کنید . 2- هیچگاه شن های تانک و یا ابر های فیلتر را با آب تازه نشویید . ( برای شستن آنها می توان از آب تانک استفاده کرد . ) 3- هرگز نباید آب کلردار به تانک اضافه کنید . وجود کلر در آب باعث مرگ همه ی باکتری ها ( چه مفید و چه مضر ) می شود . اما ایجاد چرخه به طور طبیعی در حدود 3 ماه به طول می انجامد که برای تسریع در ایجاد آن می توان از روشهای زیر بهره برد : 1- استفاده از مقداری از آب تانکی که چرخه در آن ایجاد شده است . 2- استفاده از فیلتر تانکی که چرخه در آن ایجاد شده است . 3- استفاده از مقداری از شن های تانکی که چرخه در آن ایجاد شده است . ( حداکثر یک لیوان ) 4- افزایش دمای تانک تا 28 درجه سانتیگراد . 5- استفاده از غذا ( هر 12 ساعت مقداری پولکی به آب اضافه شود که پس از تجزیه آنها باکتری ها کار خود را آغاز می کنند . ) 6- استفاده از میگوی زنده در آب تانک 7- استفاده از ماهیان مقاومی همچون زبرا دانیو 8- قرار دادن چندین گیاه طبیعی در تانک اما چند روش استفاده از مواد شیمیایی هم در این مورد وجود دارد که به شرح زیر است : 1- استفاده از محلول آمونیاک ( 5 قطره در هر 35 لیتر ) 2- استفاده از برخی کاتالیزور های خاص 3- استفاده از داروی Biospira Marineland که سازنده ی آن مدعی است ، با استفاده از این دارو در مدت 24 ساعت چرخه در آب تانک شما ایجاد می شود .
|
||
| |لينك ثابت| نوشته شده توسط شرکت تکثیر و پرورش آبزیان گستر پارس اراک- ABZIAN GO STAR PARS-ARAK در 18 فروردين 1387 و ساعت 05:40 + ارسال نظر .. 0 نظر وجود دارد | ||
|
|
|
||||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||
|
PH و نحوه اندازه گيري آن PH چیست ؟
PH از لغت فرانسوی Hydrogene گرفته شده ، به معنی قدرت یونی هیدروژن می باشد و بیان کننده ی میزان اسیدی یا بازی ( قلیایی ) بودن آب است . PH طبیعی آب آشامیدنی حدود 7.0 می باشد و این در حالی است که بیش تر ماهیان آب شیرین در محدوده ی PH = 5.5 – 7.5 قادر به زندگی می باشند ، اما خانواده ای از سیچلاید ها به نام سیچلاید آفریقایی در PH= 8 قابل به نگهداری هستند . اما به جز PH ، دانستن میزان آمونیاک ، نیتریت و نیترات در آب ضروری می باشد . شرایط آب ایده آل : آمونیاک = 0 ppm ، نیتریت = 0 ppm ، نیترات = 20 ppm ، PH = 6-8.4 بسته به نوع ماهی ، GH = 5-10 بسته به نوع ماهی اما اصلاً تنظیم نبودن PH آب چه پیامد هایی دارد ؟ در صورتی که آب از حد مورد نیاز ماهی ، اسیدی تر باشد ، علاوه بر آسیب رسیدن به دستگاه تنفس و چشم های ماهی ها ، امکان مرگ زودرس آنها را فراهم می کند . در ضمن ماهی در محیط های خیلی اسیدی یا قلیایی تولید مثل نمی کند . نحوه ی اندازه گیری PH آب :
برای محاسبه ی سختی آب ( PH ) می توان از بسته ( کیت ) های تنظیم خصوصیات فیزیکو شیمیایی آب استفاده کرد . 1- معرفهای کاغذی : کاغذ تورنسل : به صورت نوار کاغذی باریکی به فروش می رسد که با فرو بردن این کاغذ در آب ، در صورت قلیایی بودن آب ( PH بیش تر از 7 ) به رنگ آبی در آمده و در صورت اسیدی بودن آن ( PH کمتر از 7 ) به رنگ قرمز در می آید .
نکته : کاغذ تورنسل در محیط خنثی به رنگ بنفش ظاهر می شود . مزایا : بسیار ارزان بوده و به راحتی قابل استفاده می باشد . معایب : دقت کمی داشته و عدد دقیقی به ما نمی دهد . سایر معرفهای معروف :
2- PH متر دیجیتالی : کار با آن بسیار ساده بوده به طوری که پس از قرار گرفتن در آب ، میزان دقیق PH در صفحه ی نمایشگر به نمایش در می آید .
مزایا : بسیار دقیق بوده و کار با آن بسیار ساده می باشد . معایب : نسبتاً گران می باشد .
نکته : مقدار PH آب را می توان با وسیله های دیگری همچون PH متر الکتروشیمیایی هم اندازه گرفت که کار با آن به سادگی کاغذ های معرف نمی باشد . راه های کاهش PH آب 1- استفاده از ذغال اکتیو که معمولاً در فیلتر های خارجی آکواریوم مورد استفاده قرار می گیرد . 2- تعویض قسمتی از آب 3- استفاده از چوب درختان در آب 4- جوشاندن آب راه های افزایش PH آب 1- در معرض هوا قرار دادن سطح آب ( با ورود و حل شدن Co2 در آب ، میزان PH افزایش می یابد . ) 2- استفاده از سنگ های آهکی یا مرجان ( اگر خرد شده باشند سریع تر عمل می کنند . )
3- استفاده از جوش شیرین در آب نکته : استفاده از گیاه در تانک سبب تعادل میزان PH شده و از افزایش یا کاهش آن جلوگیری می کند .
PH مناسب برای تعدادی از ماهی ها به صورت زیر است : آنجل ( فرشته ماهی ) : 6.0-7.0 ؛ بارب ها : 6.0-7.5 ؛ سیچلاید های آمریکایی : 7.0-7.5 ؛ کریدوراس : 6.5-7.5 ؛ دیسکاس : 6.0-6.5 ؛ گلدفیش ها : 7.2-7.5 ؛ گورامی : 6.0-7.5 ؛ زنده زاها : 7.5-8.0 ؛ سیچلاید های ملاوی : 8.0-8.5 ؛ تتراها : 6.0-7.0 برای کسب اطلاعات در مورد سایر ماهی ها به بخش مورد نظر در مورد آن مراجعه کنید . |
||||||||||||||||
| |لينك ثابت| نوشته شده توسط شرکت تکثیر و پرورش آبزیان گستر پارس اراک- ABZIAN GO STAR PARS-ARAK در 18 فروردين 1387 و ساعت 05:38 + ارسال نظر .. 0 نظر وجود دارد | ||||||||||||||||
|
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
GH ، KH و نحوه ی اندازه گیری آنها
General Hardness ( GH )
GH یا سختی کلی بیانگر مقادیر یون های منیزیم و کلسیم حل شده در آب می باشد . در واقع سختی کلی وسیله ی سنجش یون های فلزاتی چون کلسیم ، منیزیم و روی می باشد که بر اثر عبور آب باران از میان سنگ ها به وجود می آیند . در بیش تر آب ها ترکیبی از کلسیم ، منیزیم ، نمک و مقادیر کمی از سایر فلزات وجود دارد که این سختی ها به رسیدگی و جلوگیری از افزایش یون های محلول احتیاج دارد . ابتدا در آب سختی موقت شکل گرفته و با ورود کربنات به آب ، سختی کلی یا GH شکل می گیرد . اما در حالت کلی در آکواریوم عاملی برای افزایش یا کاهش GH وجود نداشته و این مطلب تنها جهت اطلاع رسانی بیان شده است . نکته : GH بیش تر در استخر های پرورش ماهیانی چون قزل آلا که در آنها مواد آهکی و کربن دار استفاده می شود ، اندازه گرفته شده و نیاز به کنترل دارد ؛ اما در آکواریوم های خانگی نیازی به اندازه گیری آن نیست . جدول سختی کلی آب
راه های افزایش GH :
1- اضافه کردن سنگ آهک به آب 2- اضافه کردن کلسیم کربنات به آب راه های کاهش GH : 1- اضافه کردن کود گیاهی به آب 2- استفاده از سبک کننده های تجاری آب 3- اضافه کردن آب تصفیه شده نکته : KH ، GH و PH با هم رابطه ی مستقیم داشته و افزایش یکی از آنها سبب افزایش دو تای دیگر نیز می شود . تذکر : در صورت نیاز به اندازه گیری GH در آب ، می توان از کاغذهای اندازه گیری آن استفاده کرد که طرز کار آن همانند کاغذهای اندازه گیری PH می باشد .
KH چیست ؟ قلیایی بودن آب یا سختی کربنات به سختی ناشی از یون های کربنات و بی کربنات محلول در آب باز می گردد که پس از تشکیل یون های نیترات و سولفات ، در آب سختی پایدار شکل می گیرد . KH نمادی برای اندازه گیری مقادیر یون های نیترات و سولفات است که از راه های زیر می توان آنرا افزایش یا کاهش داد : راه های افزایش KH 1- اضافه کردن سدیم بی کربنات به آب 2- اضافه کردن ذغال اکتیو برای افزایش سطح کربن 3- اضافه کردن سایر فرآورده های صنعتی که باعث افزایش KH در آب می شوند . راه های کاهش KH 1- اضافه کردن کربن دی اکسید به آب ( می توان با افزایش سطح آب ، میزان کربن دی اکسید آب را افزایش داد . ) 2- جوشاندن آب سبب از بین رفتن یون های کربنات و بی کربنات در آب و در نتیجه کاهش KH می شود . 3- اضافه کردن سایر فرآورده های صنعتی که به این منظور ساخته شده اند . جدول سختی کربنات ( KH )
نکته : با بسته های اندازه گیری PH ، می توان مقادیر KH را نیز اندازه گرفت .
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |لينك ثابت| نوشته شده توسط شرکت تکثیر و پرورش آبزیان گستر پارس اراک- ABZIAN GO STAR PARS-ARAK در 18 فروردين 1387 و ساعت 05:34 + ارسال نظر .. 0 نظر وجود دارد | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
||
|
|
||
|
[ آخرین صفحه ] [ صفحه 1 از 15 ] [ صفحه بعد ] |
||
|
|
